Mozart schittert op het podium
Met veel plezier bracht het Bachkoor op 12 november 2026 een selectie van de mooiste werken van Wolfgang Amadeus Mozart ten gehore, samen met sopraan Lenneke Ruiten en de Utrecht Company of Music. De subtiele glitters op de zwarte kleding van de koorleden en de wisselende belichting van het podium sloten prachtig aan bij de sprankelende en levendige muziek van de componist. Een kort interview met dirigent Rob Vermeulen en een verrassende theatrale bijdrage van hem en Lenneke Ruiten zorgden bovendien voor een afwisselend programma, met ruimte voor zowel ontroering als humor.
Aan het begin van het concert vertelde Rob Vermeulen hoe lastig het was om uit Mozarts omvangrijke oeuvre een programma samen te stellen met voldoende koormuziek. De componist schreef tijdens zijn korte leven zo'n zeshonderd werken, maar relatief weinig voor koor. Toch viel er veel moois te beluisteren. Op het programma stonden onder meer Quis te comprehendat (een koorbewerking van delen uit de Gran Partita KV 361), het geliefde Laudate Dominum, delen uit het Requiem en de Grosse Messe in c-klein, twee koren uit Die Zauberflöte en het verstilde Ave Verum Corpus. Het orkest speelde daarnaast het eerste deel van Eine kleine Nachtmusik, het Adagio uit het Klarinetconcert KV 622 en de ouverture van Die Zauberflöte.
Een van de meest verrassende momenten van de avond was het duet Pa-pa-pa uit Die Zauberflöte. Lange tijd bleef onduidelijk wie de baritonpartij voor zijn rekening zou nemen. Toen Lenneke Ruiten als Papagena op zoek ging naar haar Papageno, wees zij tot verrassing van het publiek dirigent Rob Vermeulen aan. Het leverde een geestige en overtuigende scène op, waarbij Saskia Regtering tijdelijk het orkest dirigeerde.
Ook de historische instrumenten van de Utrecht Company of Music trokken de aandacht. Vooral de blazers maakten indruk. De natuurhoorns, voorzien van verwisselbare beugels om van toonsoort te veranderen, en de warm klinkende bassetklarinet brachten het klankbeeld uit Mozarts tijd dicht bij het publiek. De prachtige solo in het Klarinetconcert vormde daarvan een hoogtepunt. Regelmatig moest er tussendoor worden gestemd, een herkenbaar onderdeel van het spelen op historische instrumenten en van de wisselende orkestbezetting.
Het concert bood zo een boeiende combinatie van muzikale kwaliteit, historische klankkleuren en verrassende momenten op het podium, geheel in de geest van Mozart.
