Op 21 september 2026 werkten onze sopranen en tenoren samen met sopraan en zangpedagoog Nanette Mans aan hun zangtechniek. Ook voor ervaren zangers viel er van alles te leren, alleen al omdat een andere ‘aanvliegroute’ soms opnieuw de ogen opent. De zitbotjes speelden een grote rol bij de natuurlijke aanpak van Nanette. Kort gezegd: het lijf kan al zingen.

Op een gevarieerde, interactieve manier gaf Nanette aandacht aan ontspannen rechtop zitten (voel de zitbotjes) en de ademhaling: liever vaak (behalve als de dirigent zegt dat je op een bepaald punt juist niet moet ademen) dan veel in één keer. Zeker bij een fuga, waarbij de verschillende stemmen steeds om de beurt een thema inzetten, kan te veel adem juist spanning opbouwen in het lichaam, zonder dat je het tijdig in de gaten hebt. Gevolg: vermoeidheid, knijpen, zakken, vertragen, enz.

Hoe alles in het lichaam samenhangt, bleek wel uit een oefening met de rechter- en linkerhand bij het creëren van voldoende ruimte in de keel en voldoende ruimte op de toon. Het lijf reageert vooral op de dominante hand, bij de meeste mensen dus de rechter. Beweegt die omhoog, dan gaat het scheppen van ruimte makkelijker. Je kunt dit overigens ook in gedachten doen: gelukkig maar (of misschien wel jammer?) voor onze concertbezoekers.

De alten en bassen hebben in april jl. gewerkt aan manieren om hun stem nog vrijer en beter te gebruiken, onder leiding van Hans Scholing.